Technovation

I had a very great oppotunity. I was one of the participants of a global competition, Technovation. In this challenge, girls collaborate in many teams to create different application. I was the leader of the team of three including my two friends from Liger, Sopheak and Srey Leap.

 

Our application was called StuLab and our team name is T.I.E (Take It Easy). StuLab is an app where students can learn math. We noticed that there are a lot of Cambodian students who need more practice for math.

To make the app, we use App Inventor to program. I had a lot of challenge with this program. One of the biggest challenge was to program all the code for the app again when we almost finish it (because I accidentally deleted the code file, when I wanted to delete another empty file). Below are the picture of some important part of the code.

Capture3          Capture

 

Capture1

If you want to know more about our application or more about Technovation program, you can click on the links below.

https://www.youtube.com/watch?v=DOzYTPtpTvY

StuLab App

StuLab Business Plan

Technovation Website

Report Writing – English

In Literacy class, one of our big projects were writing about “elephant” and “moth”. We researched a lot of information about those animals. Then, we wrote it into paragraphs in an organized way. Through this project, I have learned about note taking and paragraph writing skill.

Elephant-Thiny

Moth-Thiny

Ketya’s Biography – Khmer Writing

នៅ​ថ្ងៃទី២ ខែកញ្ញា​​​ ឆ្នាំ២០០២​ ទារក​ម្នាក់បានចាប់កំណើតលើពិភពលោកដ៏អស្ចារ្យមួយនេះ។​​ ពុក​
របស់ទារកនោះបាន​ឲ្យ​​ឈ្មោះគាត់ថា ណុប​ ច័ន្ទ​កិត្យា។​​ ឪពុក​របស់គាត់ឈ្មោះថា ណុប គឹមសាវ៉ាត ដែលជាប៉ូលីសផ្នែកកោសល្យវិច្ច័យ។​​​​​ ម្ដាយគាត់ឈ្មោះថា តាំង​ ណាវី ដែលជាគ្រូបង្រៀនផ្នែកជីវវិទ្យាថា្នក់ទី១១និងថ្នាក់ទី១២។​ គាត់មានប្អូនស្រីម្នាក់ឈ្មោះ ណុប ពុធលីនណា។ គ្រួសារគាត់រស់នៅភូមិកងសៅ ឃុំកំពង់ថ្ម ស្រុកសន្ទុក ខេត្តកំពង់ធំ។

កុមារា ណុប ច័ន្ទកិត្យា បានចូលរៀ​នផ្ញើថ្នាក់ទីមួយនៅអាយុប្រាំឆ្នាំ នៅសាលាបឋមសិក្សាកំពង់ថ្ម។​​
ពេលនោះកិត្យារៀនបានលេខ២។​ គ្រូរបស់គាត់គិតថាគាត់រៀនពូកែ ក់៏ឲ្យគាត់ឡើងថ្នាក់ទី២។​ គាត់
បានផ្លោះឡើងថា្នក់ទី២​ ដោយមិនបាច់រៀនថ្នាក់ទី១​ម្ដងទៀត។ ម្ដាយឳពុកគាត់យល់ព្រមនឹងសំណូមពរនោះ។

ពេលកិត្យារៀនផ្ញើថ្នាក់ទី១ កិត្យាឆ្ងល់ថាតើធ្វើដូចម្ដេចទើបបានពិន្ទុ២។ ពេលគាត់សួរមិត្តភ័ក្ដគាត់ម្នាក់​ គេបានប្រាប់ថាឲ្យសរសេរតែលេខ២រហូតទៅ។ កិត្យាពិតជាបានពិន្ទុ២មែន។ គាត់ព្រមទាំង
បាន​មូលវិចារថាខំរៀនទៀតផង។ មិត្តភក្ដិគាត់បានហ៊ោកញ្ជ្រៀវពេញថ្នាក់។

នៅថ្នាក់ទី២ កិត្យាទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់លេខ២ទៀត។​ គាត់សឹងទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់លេខ២គ្រប់ខែ។ នៅឆ្នាំ២០០៨ សាលាបឋមសិក្សាកំពង់ថ្ម មានពិធីបុណ្យផ្កាសាមគ្គី។សិស្សសឹងតែទាំងអស់ ដែលមានទាំងកិត្យា បានរាគដោយសារទឹកស៊ីរ៉ូ ដែលពួកគេបានទទួលទាន។​

នៅឆ្នាំ២០០៩ កិត្យាបានឡើងទី៣។ គាត់ទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់លេខ២ទៀតហើយ។ បីដងហើយ
ដែលគាត់ទទួលចំណាត់ថ្នាក់លេខ២ប្រចាំឆ្នាំ។

ថ្ងៃមួយកិត្យាភ័យខ្លាំងណាស់។​ កិត្យាបានធ្វើឲ្យបាត់សៀវភៅពុម្ពថ្នាក់ទី២។ ពេលនោះ មានគេមកថ្នាក់របស់គាត់ ដើម្បីប្រមូលសៀវភៅពុម្ពថ្នាក់ទី២។ គាត់​ខំប្រឹងរកសៀវភៅនោះឲ្យបាន។ គាត់រកវាមិនឃើញទេ។ លុះព្រឹកឡើង អារម្មណ៍ដែលភិតភ័យទាំងប៉ុន្មានបានរំសាយបាត់ទៅ ដោយសារ
គាត់បានរកសៀវភៅឃើញវិញ។

កិត្យាបានឡើងថ្នាក់ទី៤ នៅឆ្នាំបន្ទាប់។​ លើនេះគាត់ជំនួយការរបស់បណ្ណារៈ។ កិត្យាបានពាក់បាឡុ-ងពណ៌បៃតង ដើម្បីតំណាងថាគាត់ជាជំនួយការបណ្ណារៈ។ឆ្នាំនេះ គាត់បានទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់លេខ២ទៀតហើយ។

នៅថ្នាក់ទីប្រាំ​ កិត្យាជាអ្នកការពារសណ្ដាប់ធ្នាប់សាលា។ ប៉ុន្តែកុមារារូបនេះ ការពារមិនបានល្អសោះ។ ពេលមានជម្លោះ កិត្យាមិនបានឃាត់ទេ។ គាត់បែរជាដុកគេឲ្យឈ្មោះគ្នាថែមទៀត។

នៅឆ្នាំ២០១១ កិត្យាបានដួលកង់។​ គាត់រលាត់កែងដៃ និងជង្គង់របស់គាត់។ គាត់ថែមទាំងរលាត់ច-ង្ការបស់គាត់ទៀតផង។ ឆ្នាំ២០១១នេះ គឺជាឆ្នាំដែកិត្យាមានគំនិតខូច។​ គាត់បានបានទៅកន្លែងលេងអ៊ីនធើណេត។ គាត់បានលេងហ្គេមដែលមិនសូវមានប្រយោជន៍សម្រាប់ខ្លួន។

នៅថ្ងៃមួយ មីងរបស់កិត្យាបានឆែកអ៊ីនធើណេត។ គាត់បានឆែកឃើញពាណិជ្ជកម្មរបស់សាលា
ឡៃហ្គ័រ។ សាលាត្រូវការសិស្ស ដើម្បីប្រលងយកអាហារូបករណ៍។ មីងរបស់កិត្យាបានឲ្យកិត្យា
ទៅប្រលងដែរ។​ កិត្យាបានប្រលងជាប់ ធ្វើជាសិស្សសាលាឡៃហ្គ័រ ដែសផ្ដល់អាហារូបករណ៍
១០០%។

កុមារាកិត្យាមានចរិករឹងរូស​ និងលេងសើចច្រើន។ ប៉ុន្តែ គាត់មានចំណុចល្អមួយ។ នោះគឺ ជំនាញ
របស់គាត់។ គាត់មានជំនាញផ្នែកបច្ចេកវិជ្ជា។ ជំនាញនេះគឺជាជំនាញដ៏អស្ចារ្យ និងសំខាន់មួយ។ នៅថ្ងៃអនាគត់ កិត្យាចង់ក្លាយទៅជាវិស្វករ ដោយសារគាត់ចង់សាងសង់ផ្ទះដោយខ្លួនឯង និងអាច
រកថវិកាដើម្បីចិញ្ចឹមគ្រួសារគាត់។

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថារីករាយណាស់ ដែលមានមិត្តពូកែដូចកិត្យានេះ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាទៅណាមកណាជួបតែមិត្តដូចគាត់។

ថ្ងៃទី១ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៤

និពន្ធដោយ: ទេព ថាធិនី

Khmer Poem

គ្រួសារខ្ញុំ​ (បទពាក្យប្រាំពីរ)

គ្រួសារខ្ញុំមានមនុស្សប្រាំនាក់          ​​      មិនដែលពឹងពាក់អ្នកដទៃ
ទោះបីពួកយើងក្រម្ដេចក្ដី                      ក៏ប្រឹងលកលៃរំលែកគា្ន។

មា្ដយខ្ញុំខំប្រឹងមិនដែលឈប់                 រកប្រាក់ទំនប់ជួយគ្រួសារ
ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ទោះរងា​                       ខិតខំពុះពារ​​ដើម្បីកូន។

ពុកខ្ញុំធ្វើការ​ញើសហូរស្រាក់​​​​                   ខិតខំរកបា្រក់ចិញ្ចឺមស្ងួន
ទោះយប់ឬថ្ងៃមិនដែលត្អូញ                   ចិញ្ចឹមកូនៗឆ្លងដល់ត្រើយ។

ឯបងប្រុសខ្ញុំខិតខំរៀន​​                        ដើម្បីជាស្ពានរបស់ជាតិ
នៅពេលអនាគតគាត់មិនឃា្លត          ពីប្រទេសជាតិទៅឆ្ងាយឡើយ។

ប្អូនប្រុស​ខ្ញុំជាក្មេងរប៉ូច                        ចេះតែខិលខូចមិនដែលស្បើយ
ទោះបិពួកយើងប្រាប់គាត់ហើយ ​​​         ក៏គាត់កន្តើយនៅមិនស្ដាប់។

គ្រួសារខ្ញុំនៅយ៉ាង​សុខស្រួល                   យើងមិនស៊ីឈ្នួលឲ្យគេប្រាប់
ទោះបីក្រីក្រក៏មិនអាប់                          ខិតខំយ៉ាងជាប់ជាប្រចាំ។

មិត្តខ្ញុំ​ (បទពំនោល)

ខ្ញុំមានមិត្តឈ្មោះសុភ័គ                  គាត់ចេះរាក់ទាក់                  ចំពោះមនុស្សចាស់ទាំងឡាយ។

គាត់តែងតែសើចក្អាកក្អាយ         មិនដែលនឿយណាយ           ​ជាមួយនឹងការ​សិក្សា។

 គាត់មិនដែលចេះហ៊ឺហា                 ទៅណាមកណា ​                     តែងតែស្លៀកពាក់សមរម្យ។

គាត់ជាកុមាររមទម្យ                      មិនរអ៊ូងំ                                ជាមូយនឹងអ្នកណាឡើយ។

គាត់មិនដែលធ្វើកន្តើយ                ឬធ្វើប្រងើយ​                         ដាក់គ្រូឬឪពុកម្ដាយ។ 

វិស្សមកាលខ្ញុំ (បទកាកគតិ)

  ថ្ងៃវិស្សមកាល​             ខ្ញុំជួយសម្រាល            កិច្ចការងារផ្ទះ                                                               ក្នុងគ្រួសារខ្ញុំ               ​នូវទីតាំងខ្លះ               ឱ្យបានប្ដូរផ្លាស់                                                                                                 យ៉ាងស្អាតគា្មនសេស។

រីឯមួយទៀត​              ​​  ខ្ញុំខិតខំឆ្លៀត​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​                ​​   ទៅរៀនអង់គ្លេស                                                   នៅរាល់ពេលល្ងាច        ដើម្បីចំណេះ                      ធ្វើ​ឱ្យខ្ញុំចេះ                                                                                                   ឈានជើងទៅលើ។

​​​ ចំណែកមួយវិញ​          ​   ​ ចិត្តខ្ញុំទន្ទិញ                   នឹកដល់ឡៃហ្គ័រ                                                            នឹកដល់មនុស្សម្នា         ដែលធ្វើទង្វើ                   ដោយ​មិន​ស្ទាក់ស្ទើរ​​​​                                                                                             ឱ្យទៅរលូន។

អស់ម្ភៃបួន​ថ្ងៃ                 ខ្ញុំសប្បាយក្រៃ       ​​​​​​​​​​​          លេងជាមួយប្អូន                                                     ប៉ុន្តែពេលខ្លះ              ​    ​ ខ្ញុំនឹកទួញត្អូញ                នឹកដល់បងប្អូន                                                             ​                                ​  ដែលរៀនជាមួយ។

 

Programming Project

In programming class I worked on two big project. The first project was hangman game. I made it with my friend, Makara. The second project is called Guess Liger, which is similar to hangman. It is a game made by me and my other two friends, Vornsar and Samnang. All those project was programmed in Python Language. Below are some pictures of the games.

  • Guess Liger Codes

If you want to dowload and know more about Python, you can click the Python logo on the right.

2014/2015 Yearly Reflection

This is the third year of learning at Liger. This year I have ideas and have changed Cambodia in small ways. Most of the them are from Explorations.

One change that I have thought was through Technovation Challenge . Technovation is global technology challenge for girls. This challenge is made because they notice that most of of the IT specialists are men, not a lot of women. In this challenge, we made apps that help changing our society. I was in a team of three. My app was about teaching students from grade one to six math. We got that idea because we observed a lot of students find math hard. So my group want to improve students in lower grade and when they get to higher grade they will be able to do well
in math.

IMG_20150420_144912
My Technovation Team (Click to see our submission)

In March, I went to Pursat province for Agriculture Exploration. I met an organization that’s called Srer Khmer. It is an organization that support farmers by teaching them to use organic fertilizer and get good quality yields. Srer Khmer also gives farmers seed, such as cucumber seeds, bitter melon seeds, rice seeds and others. At Sharation, I present about Srer Khmer to the guests (mostly to parents). The next Sharation, I shared with the guests about programming. I programmed a rock, paper and scissors game. Cambodian people knows this game, but we never play it on computer. On that day I shared them this game and they played it on my laptop. I feel I have made them think that computer science is very useful, we can do almost everything from it.

Rock, Paper and Scissors game code, written in Python
Rock, Paper and Scissors game code, written in Python
Running my code!
Running my code!

This year is a very excited year. It brought me to a special place that I had never been to, Singapore (in August). I went there and made a team with Liger and United World College Southeast Asia (UWCSEA) students. This group is called TechUUp and “don’t give up, we’ll TechUUp” is our quote. We created this group to help Cambodian NGOs that have issues with technology. We helped two NGOs (Tiny Toones and Green Umbrella) with their technical problems. Tiny Toones had many computers to fix. We have fixed all their broken computers. We installed a new operating system (OS) that’s called Edubuntu Gnome. We also taught the students there how to use that OS. Green Umbrella had problems with there website and broken computers. I helped fix their website. In addition, I taught the students there about some basic technology like where is keyboard, mouse and etc.

TechUUp logo and quote
TechUUp logo and quote

 

Liger made two books, one about animal guide and another about Cambodian economy. Every students and some staffs at Liger involved in these books. I illustrated the animal and translated species for Animal Guide book. Next year, these books will be put in every secondary school’s library in Cambodia, which is a lot of books will be put. That way Cambodian students can learn about animal and economy in their own country. If they learn about those things they can help protect and improve this country.

 

Economics Posters

In Economics class, I learned a lot of new terms. After I finished learning about some terms I made posters for them.
Below are some of the posters I made.

Capital and Consumer Goods_Ny
Capital Goods and Consumers Goods
Law of Demand
Law of Demand

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Supply and Demand Analysis

Pursat Trip Reflection – Agriculture

On the 9th of March, 2015 I went to Pursat Province with Agriculture Group. Phearun and Mary were the facilitators. Below are my reflections for the trip.

Date Reflection
9/3/15 Today is the first day of our trip to Pursat. It is also my first time to Pursat. We packed our stuff on our bus and left liger at 8:00 am. I slept on the bus on the way. We ate lunch in a pagoda called Chan Moni. The old people in there were so kind. The hotel that I sleep in is called Than Sour Thmey. We went to Srer Khmer after we saw our room. I learned a lot there. One thing that I learned is that a type of plant called Chaya is very good for our health . In our lives we can it them up to one to three tons of that plant, if we cook it very well. I also learned one new word: Moringa is a plant that is bitter, in khmer we call it ម្រុុំ. My highlight was to hear all the questions that my friends asked and how they answered them.
10/3/15 Today, I listened to a presentation about rice in the village chief’s house. A lot of people came to the house. Thona presented to us. I learned that there are three big steps of growing rice. First, it’s the growing steps. Second is the product increasing step. The third one is the ripe step. There are small steps in each big steps. Another thing that I learned is that Srer Khmer is located in four provinces, Pursat; Battombong; Siem Riep; Kompong Thom. We went to a villager’s house and ate lunch there. My highlight for the day was to take out the weeds from the rice field. My other highlight was to go to the public school to teach students English. It was a tired and hot day, but it was fun.
11/3/15 Today, I woke up at 6:10 am. I showered and got ready for the trip to Steung Kombot community. We went to the farmer’s house to see the cucumber farm. We picked a lot them. We also saw the bitter melons and long beans. I learned one thing is that they used the papers to cover around the bitter melons because they don’t want the pest and insect to eat the vegetables. The other thing that I learned is that there are three types of fertilizer to put in (the same as rice) and we need 150g of fertilizer to put in 20 L of water. My highlight was to go to the ideal farmer site and see how beautiful the crops are. We took pictures in the trellis of the bitter melon. I like today a lot.